Ana içeriğe atla

Ulus Heykelden Kaleye yürümek

Epey zaman önce bloga bir yazı yazmıştım. Heykelden kaleye yürüyüş boyunca görülmesi gereken yerlerden bahsetmiş ve ilk fırsatta bu güzergâhı fotograflayacağıma söz vermiştim. Kısmet bu sabahaymış. 

Pazar sabahı saat 7.30'da Ulus Heykelde kimsecikler olmuyor. Hele bir de bayramın son günü olunca, Ulus güvercinlere kalıyor.


Heykelin olduğu meydanda ne Mişmiş kalmış ne Evrensel kitabevi. Sanırım buradaki binalar yıkılacak. Dükkanlar boşaltılmış. 


Dükkanların arasından yukarı doğru çıkan merdivenlerle kaleye doğru yolculuğumuza başlıyoruz. 

Bu merdivenlerle ulaşacağımız yer, Seyran dolmuşlarının ilk hareket noktasından kalktıktan sonra geçtikleri cadde. Merdivenlerin sonunda, solunuzda kapalı otopark kalıyor. O tarafa doğru dönüp baktığınızda Ankara Valiliği'nin olduğu bölgeyi göreceksiniz. O bölgeyi ve Hacı Bayram Camii'sini başka bir geziye bıraktım. Yoksa yazı çok uzayacaktı. Merak etmeyin, bu kez fotograflarını çektim bile. Aslında Çankırı caddesi tarafında görecek ve gezecek çok yer var. Roma hamamı, Birinci ve İkinci Meclis Binaları (ki her iki bina da müze olarak ziyarete açık), Hacı Bayram ve Agustos Tapınağı hep Anafartalar caddesinin sol tarafında yer alıyor. Biz ise bugün caddenin sağ tarafından ilerleyeceğiz.

Merdivenleri tırmandınız, solunuzdaki kapalı otoparkı gördünüz, şimdi sağa dönün ve ilerlemeye başlayın. Biraz ilerlediğinizde bir otelin alt katında İstanbul Baharat tabelasını göreceksiniz. Öyle sadece bir aktar gibi düşünmeyin lütfen İstanbul baharatı. Her derde derman çözümler sunan bir mekandır burası. Her uğradığımda, çeşitli rahatsızlıklara yönelik baharatlar, otlar, macunlar danışanlara rastlıyorum. Benim alış verişim hep aynı: kakule ve kahve. Türk kahvesine kakule katmadıysanız bugüne kadar, çok şey kaçırmışsınız demektir. Mutlaka deneyin.

Bu ilerlemekte olduğunuz caddenin adı Sanayi caddesi. Bulvarın bir paralelindeyiz. Şimdi yavaş yavaş, dilediğiniz bir sokaktan yukarıya doğru yönlenmek. Yukarı derken sola demek istedim. Zaten sağa dönerseniz, bulvara çıkarsınız yeniden. Bu bölgede daha çok elektrik aletleri, prizler - fişler - kablolar satılıyor. Ankara'nın elektronik malzemeleriyle ünlü Konya sokak biraz daha ileride, kale dibinde yer alıyor. Oraya doğru gidiyoruz sayılır. Bu sokakların birisinde Urfalı Hacı Mehmet isimli bir kebapçı / pideci var. Bölgede Merkez Bankası, Ziraat Bankası, PTT, Türk Telekom gibi kuruluşlar olunca kebapçının menüsünde çeşit çeşit salatalar da bulunuyor. 


Ara sokaklardan geçerek Ankara Büyükşehir Belediyesi Tarihi Yeni Hale hoş geliyoruz. Dediğim gibi fotografları pazar sabahı 7.30 - 11 arasında çektiğim için etraf ıssız, dükkanlar kapalı. Normalde hal ve çevresi kalabalık ve şenlikli oluyor. Halin karşısında balık yemi ve akvaryum malzemeleri satan dükkanlar var. Hali geçip Anafartalar caddesine ulaştığımızda karşımıza Ankara'nın 1. Noteri çıkıyor. 

Artık Anafartalar caddesi üzerindesiniz. Sağa doğru dönüp yürüyüşümüze devam ediyoruz. Eğer bu noktada sola dönseydik Hacı Bayram'a doğru yönelmiş olurduk. Yolun gidişini takip ediyoruz yaklaşık 500 - 600 metre boyunca. Sağımızda ve solumuzda eski binalar, ne yazık ki tümü bakımsız ve kötü kent planının tüm kusurlarını taşıyor. Bu arada kısa bir bilgi, zamanında Ankara üzerinde iki uçak çarpışmış ve uçaklardan birisinin parçaları tam az önce bulunduğunuz noktaya düşmüş. O birinci noterin olduğu bina yakınlarına. Ölen ve yaralananlar olmuş elbette. 


Yol ileride hafif sağa kıvrılıyor. Biz de öyle yapacağız. Düz çıkan bir yokuş var bu kıvrımın orada. İşte o yokuş meşhur Çıkrıkçılar yokuşu. Bu güzergahta Çıkrıkçılara uğramıyoruz. Çeyiz alışverişi için gideceksiniz ya da gittiniz oraya zaten :) Yukarıdaki bina, Ankara Adliyesi'ydi zamanında. Ankara bugünkü gibi değildi elbette. Bu bina yetiyordu demek ki. Hemen karşısında ise Eyüp Sabri Tuncer kolonyalarının satış mağazası var. Onun fotografı ise aşağıda:

Fotograftan çok anlaşılmasa da binanın giriş katında Eyüp Sabri Tuncer  (EST) kolonyalarının satış mağazası var. EST kolonya ile işe başlamış, şimdilerde şampuandan duş jeline, traş losyonundan oda kokusuna bir dizi ürün ile mağazasına bekliyor sizleri. 

Yol boyunca devam ettiğinizde bir çatala denk geleceksiniz. Düz devam ederseniz, hemen yolun solunda Boğaziçi Lokantası'nı göreceksiniz. Ankara'nın en iyi esnaf lokantalarından birisidir Boğaziçi. 

Biz, sola sapıp artık Kale yolunu takip ediyoruz. Gene tarihi binalar ve yol kenarında bir çarşı bizleri karşılıyor. Yol kenarındaki dükkanlarda çoğunlukla giyecekler satılıyor. Bu dükkanları geçtiğimizde, sola dik merdivenler göreceğiz. Dilerseniz bunların birisinden dilerseniz yolun sonuna kadar devam edip Altındağ Belediyesi Binası'nın yanından kaleye çıkan yokuşa ulaşabiliriz. Bu yokuşta bir kaç mekanı anmadan geçmemek lazım: Gramafon Kafe (Gramafoncu Ali'nin mekanı), Dadaş Çay evi ve Pilavoğlu Han benim vazgeçilmezlerim arasında. Aşağıda bu mekanların fotografları var:

Gramafon Kafe
Pilavoğlu Han'da Cafe Borges


ve sonunda Kaleye ulaşıyoruz. Bu çıktığımız son yokuş, emin olun değecek kaleye çıktığınıza. Kale içi ve civarındaki müzeler/kafeler ise başka bir yazının konusu olsun. 


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Televizyon Öldüren Eğlence / Neil Postman

Amerikalı yazar ve medya teorisyeni Neil Postman'ın 1985'te kaleme aldığı ünlü eseri Amusing Ourselves to Death, Osman Akınhay'ın çevirisi ile Ayrıntı yayınlarından çıkmış. İlk baskısı 1994 yılında yapılan kitabın benim okuduğum 2010 yılında yapılan 3. baskısıydı. Geniş kaynakça ve dizini ile birlikte 195 sayfalık kitap iki ana bölümden oluşuyor. İlk bölümde televizyona gelinceye kadar iletişim dünyasının geçirdiği evreler ve her yenilik ile günlük yaşamdaki değişiklikler irdeleniyor. İnsanların sadece yakın çevrelerinde olup bitenden haberdar oldukları, şehrin, ülkenin ve dünyanın geri kalanından bihaber oldukları dönemleri hayal etmek bile zor günümüzde. Telgrafın keşfiyle işler değişmiş. 27 Mayıs 1844'te Amerika'da ilk telgraf hattının kurulmasından yalnızca dört yıl sonra Associated Press'in kurulmasıyla "bütün ülkede hiçbir yerden gelmeyen, özel olarak hiç kimseye hitap etmeyen haberler ağır basmaya başladı" (s.80)
Postman, günümüzden 25 yıl önce y…

bir kez daha sayısal karasal televizyon

Bu konu üzerine blogda bugüne kadar 99 yazı yazdım. Yüzüncü yazıda ilk 99 yazıda savunduğum herşeyi bir kez daha mı düşünsek diyorum. Fazla merakta bırakmadan başlayayım derdimi anlatmaya: İlk 99 yazıyı okumanızı beklemediğim için kısacık bir özet geçeyim. Daha kolay okunacağını umarak maddeler halinde yazayım dedim. Konu neydi? Karasal ortamda, yani çatımızdaki "kılçık" anten ya da televizyonlarımızın üzerindeki "tavşan kulağı" anten ile aldığımız, televizyon yayınlarının yeni teknolojiye uygun hale getirilmesi. Teknik ifadesiyle analog karasal televizyon yayınlarının sayısallaştırılması.  Neden böyle bir şeye gerek duyuldu? İki nedeni var. Öncelikle televizyon yayınlarının kalitesi arttı. Daha net görüntüler, daha büyük ekranlarda izlenebilecek kadar net görüntüler ve daha daha büyük ekranlarda daha daha ayrıntılı renklerin izlenebileceği kadar net görüntüler. Teknik ifadesi ile PAL yayınlar önce standart definition (SD), ardından high definition (HD) ve son olarak Ul…

Ruh Üşümesi / Adalet Ağaoğlu

Üç cilt halinde yayınladığı anılarını okuyup, yazdıklarının hiç birini okumamış olmam garip bir durumdu. Geç de olsa Ağaoğlu'nun romanlarından bir tanesini okudum. İlk baskısı 1991 yılında İletişim Yayınları'ndan çıkmış. Benim okuduğum Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları'ndan, Nisan 2007 tarihli 11. baskısıydı. 119 sayfalık roman, yazar tarafından "Oda Romanı" olarak tanımlanmış.
Öğlen yemeğini kalabalık bir lokantada yemeğe niyetli, birbirini tanımayan, kalabalık yüzünden aynı masayı paylaşmak durumunda kalan kadın ile erkeğin hikayesi Ruh Üşümesi. Bir iki saat içinde yaşanıyor her şey. Elbette kahramanların hayal dünyalarının zamanını hesaba katmazsak. Farklı bir teknik denemiş Ağaoğlu bu romanı kaleme almaya karar verdiğinde. Okuması, klasik roman akışına alışmışlar için biraz zorlayıcı. İşin doğrusu bu romanı ilk yayınlandığında edinmiş ama bir türlü ilerleyemeyip bırakmıştım. Okuyucusundan dikkat isteyen romanlardan. Romanın bölümlerine klasik müzik eserleri …