Ana içeriğe atla

Search & Recommendation Engines PayTV

Kadıköy - 1990'lı yıllar
Düzenli okuyucu edinememiş olmamın başta gelen sebebi bu sanırım. Tiramisu tarifi ile Baykuş Bar hakkında bir yazı aynı blogda yer alabilir ya da Sayısal Karasal Televizyon ile Sayısal Radyo yazıları. Sadece kitaplar ve filmler üzerine de bir blog oluşturabilir insan. Benim yaptığımı yapmak pek akıllıca bir iş değil. Farklı konular için bağımsız blog yapmayı da denedim bir dönem. Belki ilerleyen günlerde yeniden denerim. Bu uzun ve muhtemelen gereksiz paragrafın ardından buyurun bu yazının konusuna: Search & Recommendation Engines. Dilimize çevirirsek arama ve önerme motorları / sistemleri. PayTV ise abone olarak ya da ücret ödeyerek izleyebildiğiniz içerikler. 

Öncelikle neden böyle bir araca ihtiyaç duyulduğu ile başlayayım. En temel neden televizyon izleme alışkanlığının değişmeye başlaması. Eskiden, ve aslında 40 yaş üzeri için bugün de büyük oranda, televizyon izlerken seçimlerimizi kanalları değiştirerek yapıyorduk/yapıyoruz. Kanalın hangi saat hangi programı yayınlayacağını değiştiremiyorduk. Yapabildiğimiz tek şey televizyonda ilgimizi çeken bir şey bulamadığımızda video oynatıcıya bir film koyup onu izlemekti. Bu "eski düzen"de gazetelerin televizyon programı ekleri, ki çoğunlukla cumartesi günleri verilirdi, ilk arama ve önerme sistemi olarak düşünülebilir.


PayTV, farklı içerik üreticilerden toparladığı videoları abonelerine sunan sistemlerdir. Bu geniş tanımda koyu renkli ifadeleri biraz açmak gerekiyor. İçerik üreticisi diyerek hem Linear TV'leri (televizyon kanalı) hem de OnDemand (İsteğe Bağlı) içerikleri kastediyorum. Ülkemizde hizmet sunan PayTV operatörlerinin tekliflerine baktığınızda, paketlere dahil televizyon kanallarının yanı sıra film/dizi arşivlerini de görmektesiniz. Fikir güzel, her akşam ekran karşısında geçirdiğimiz iki üç saat boyunca bizi "eğlendirecek", "bilgilendirecek", "hoşça vakit geçirtecek" ya da "oyalayacak", "kafamızı boşaltacak" ancak en önemlisi "izlemek isteyeceğimiz" içeriği nasıl bulacağız? 

İşte arama ve önerme motoru tam da bu noktada devreye giriyor. Aslında YouTube'da video izlemiş, bir haber sitesinde yazı okumuş herkes bu arama ve önerme motoruyla tanışmış durumda. İzlediğiniz bir videonun ardından "bunu da seversin"; okuduğunuz bir haberin ardından "bu da ilgini çeker" diye çıkan öneriler tam da yazının konusu. 

Eskiden mahallenin "video"cu abisinin yaptığı işi, yani "birader/ablacım sen bu filmi sevdiysen bunu mutlaka izlemesin" önerisini şimdi sistemler/yazılımlar yapıyor. Peki bu iş bu kadar önemli mi? Emin olun, sandığınızdan/sandığımdan çok daha önemli. Geçtiğimiz yıl IBC fuarında bir salonun bu işi yapan firmalara ayrıldığını söylesem pek bir şey ifade etmeyebilir. İngilizce bilen okuyucularıma FyiTelevision adlı sitede yer alan şu yazıyı öneriyorum. 

Peki, bu bilgi benim ne işime yarayacak derseniz yanıtım yok :) İşte blogun tutmamasının bir başka sebebi. Okuyup okuyup, bir sürpriz son, hayatın anlamı, neden yaşıyoruz sorusunun yanıtını bulacağını ummak ve yaşanan hayal kırıklığı... Şaka bir yana, arama ve önerme motorları konusuna bir giriş niteliğinde kısa bir yazı bu. Eğer becerebilirsem bunu bir makale haline getirmek niyetindeyim. Sizlerden ricam, vakit bulursanız, yazının sonuna bu konudaki sorularınızı/önerilerinizi yazmanız. Dilerseniz e-posta da gönderebilirsiniz. Adresimi biliyorsunuz Sadece.Ozgur AT gmail.com

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Televizyon Öldüren Eğlence / Neil Postman

Amerikalı yazar ve medya teorisyeni Neil Postman'ın 1985'te kaleme aldığı ünlü eseri Amusing Ourselves to Death, Osman Akınhay'ın çevirisi ile Ayrıntı yayınlarından çıkmış. İlk baskısı 1994 yılında yapılan kitabın benim okuduğum 2010 yılında yapılan 3. baskısıydı. Geniş kaynakça ve dizini ile birlikte 195 sayfalık kitap iki ana bölümden oluşuyor. İlk bölümde televizyona gelinceye kadar iletişim dünyasının geçirdiği evreler ve her yenilik ile günlük yaşamdaki değişiklikler irdeleniyor. İnsanların sadece yakın çevrelerinde olup bitenden haberdar oldukları, şehrin, ülkenin ve dünyanın geri kalanından bihaber oldukları dönemleri hayal etmek bile zor günümüzde. Telgrafın keşfiyle işler değişmiş. 27 Mayıs 1844'te Amerika'da ilk telgraf hattının kurulmasından yalnızca dört yıl sonra Associated Press'in kurulmasıyla "bütün ülkede hiçbir yerden gelmeyen, özel olarak hiç kimseye hitap etmeyen haberler ağır basmaya başladı" (s.80)
Postman, günümüzden 25 yıl önce y…

Net olan tek şey: Netflix değiştirir

Sektör etkinliklerini 2011 yılından bu yana takip eden birisi olarak Netflix'in Türkiye pazarına girişini, uzunca bir süredir bekliyordum. 2013 yılında Londra ve Talin'de takip ettiğim iki sempozyumda da en çok konuşulan konu Netflix'ti. Aslında Netflix ile ilgili ilk yazımı, Avrupa'da esen OTT rüzgarını değerlendirdiğim 2011 yılında yazmışım
2013 yılında, televizyon yapımları için verilen ödülleri toplayan House of Cards da Netflix için üretilen bir içerikti. Belki haber bundan ibaret olsa, televizyon dünyası açısından çok önemli olmayabilir. Sonuçta Digitürk'ün platform kanalı için ürettirdiği Bir Erkek Bir Kadın adlı uyarlama da çok tuttu örneğin. Ancak House of Cards, TV pazarını ve işleyişini kökten sarsıcı özellikler taşıyordu. Öncelikle, yapımcıları dizideki ilişkiler ağının bir pilot bölümde anlatılamayacak kadar karmaşık olduğunu bu yüzden bir sezon için sipariş verilmesini istediler, pilot bölüm olmaksızın. Ülkemizdeki işleyişin ayrıntılarını tam bilmiyo…

Çocuk Davamız 1 / Kazım Karabekir

Ankara'da sahaf denilince pek akla gelmez Küçükesat tarafları. En bilindik mekanlar Kızılay'daki pasajlar olsa da aslında Küçükesat, kitap meraklıları için önemli adresler barındırır. Bu adreslere başka bir yazıda değinmek üzere başlığa döneyim, bir not ekleyerek. Kazım Karabekir, Osmanlı'nın son dönemi ile Cumhuriyet'in ilk yıllarına tanıklık etmiş isimler arasında en çok anı bırakanlardan birisi sanırım. Anıların çokluğu ile 1925 - 1938 arası zorunlu yalnızlığının etkisi büyüktür gibi geliyor bana. Bu durum da ayrı bir yazı konusu olsun...
Çocuk Davamız 1, Emre yayınları'nın Cumhuriyet Tarihi Serisi'nin 9. kitabı olarak yayınlanmış. Bende 2000 yılında yapılan beşinci baskısı var. İlk baskısı ise 1995 yılında. 330 sayfalık kitap sert bir cilde sahip. Kitabın ikincisi de var. Geçenlerde bu Küçükesat civarındaki bir sahaftan Karabekir'in yazdıklarının 10 cildini satın aldım 100 TL karşılığında. Sanırım Yapı Kredi Yayınları bu eserleri yeniden düzenleyerek büy…