Ana içeriğe atla

20 Kasım 2015'te Harbiye Askeri Müzesi'nde buluşalım

Böyle başlıklar kullanmak istemiyorum. Lafın tamamını söylemeyi de sevmem zaten. Ancak, günümüzde bırakın uzun yazıyı, yazı okuyan bile yok denecek kadar az. İnsanlar çoğunlukla "bakıyor" sadece. Başlıklara bakıyor, fotograflara bakıyor, televizyona bakıyor. Televizyonu bile izlemiyor kimse, uzun süredir. Sadece bakıyor. Bir yerde akıp giden, böyle olmaması gereken hayatına bakıyor aslında. 

Sayısal karasal radyo ve televizyon üzerine blogumda bir çok yazı yayınladım bugüne değin. 2013 yılında Levira'nın düzenlediği etkinlikte Estonya'nın başkenti Talin'de İngilizce blogumu temsilen bir sunum yaptım. Gene 2013 yılında iki ayrı panelde Elektrik Mühendisleri Odası Ankara Şubesi'ni ve Elektrik Mühendisleri Odası'nı temsilen konuştum. Ayrıca 2010 öncesi Etkileşimli Televizyon konulu bir sunum yaptım İstanbul'da bir fuar / konferans sırasında, çalıştığım iş yerini temsilen. Türkiye'de ilk kez sadece kendimi temsil ederek bir oturumda sunum yapacağım.

Bana maliyeti olacak bu durumun elbette. Sonuçta iş yerinden senelik izin almam gerekecek, görevli gelmeyeceğim için. Ayrıca İstanbul'a ulaşım ve konaklama maliyetleri de cabası. Ancak, tüm bunların hiç bir önemi yok, inanın. Sonunda üyesi bulunduğum Elektrik Mühendisleri Odası'nı, KESK'e bağlı Haber Sen Sendikası'nı da gönül rahatlığıyla eleştirebileceğim sunumumda. Her iki örgüt de gerçekten çok özverili çalışmalar yürütüyor. Haber Sen'in Anten A.Ş. konusunda verdiği hukuk mücadelesini unutmak olanaklı değil. Ancak tüm bu iyi niyetli çalışmalara karşın eksik / hatalı tutum ve çalışmalar da yok değil. Sonuçta insan ve kurumlar bir şeyler yapınca hata yapıyor. Hiç bir şey yapmayan hata da yapmıyor. Belki benim beklentilerim yüksek iki örgütten. 

Nelerden bahsedeceğim biraz ipucu vereyim. 

Sayısal radyo teknolojilerinden bahsedeceğim elbette. Ancak, konuyu teknik ayrıntılara modülasyon teknolojilerine, bit oranlarına boğmak istemiyorum. Bu yüzden DAB/DAB+/DRM30/DRM+/HD Radyo/DVB-T2 ile ilgili kısa bilgilerle yetineceğim. Sayısal radyo ile ilgili özellikle vurgulamak istediklerim var. Mesela 20 yıldır sayısal radyo yayını yapan UK'de FM'i sonlandırmaya ilişkin hiç bir tarihin verilmemesinin arkasında ne var? FM'i sonlandıracağını ilan eden Norveç ve İsviçre'nin en belirgin özelliğinin kişi başına düşen gelirin yüksekliği olmasının özel bir anlamı var mı? Peki, sayısal radyo için mutlaka bir standart seçmek zorunda mıyız? Çoklu standart destekleyen çipler olsa radyo alıcılarında, nerede hangi teknoloji bize en uygun çözümü sunuyorsa onu kullansak olmaz mı?

Sayısal karasal televizyon meselesinin tarihçesini anlatacağım elbette, ancak ayrıntılarına girmeyeceğim. Sonuçta 20 dakikam olacak ve tarihçeye girsem sadece tarihçe anlatarak bitirebilirim süreyi. Ülkemizde, yayıncılık alanında kullanılan frekansların hiç birisinin ihale ile dağıtılmadığı gerçeği göz ardı edilerek yapılan sayısala geçiş projelerinin hüsrana uğrayacağının aşikar olduğunu düşünüyorum. Modeli sorgulamak gerekiyor bana kalırsa. Televizyon konusundaki zamanımı daha çok bu ülkemize özel koşullara ayırmak istiyorum. Yayınını uydu üzerinden FTA olarak gönderen yayıncılar sayısal karasal için istenilen koşulları yerine getireceğini beklemek fazla iyimserlik. 

Sunumun son bölümünü frekans savaşlarına ayıracağım. Bugünlerde Cenevre'de deyim yerindeyse kan gövdeyi götürüyor. Mobil operatörler yayıncıların elinde kalan son UHF bölümüne, 470-790 MHz'e saldırmaya devam ediyor. Yayıncılar ve yayıncıların birlikleri kahramanca savunmaya devam ediyor. Aslında anlatılan bizim hikayemiz, her ne kadar haberdar olmasak da...

Etkinliğin programına buradan erişebilirsiniz...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Televizyon Öldüren Eğlence / Neil Postman

Amerikalı yazar ve medya teorisyeni Neil Postman'ın 1985'te kaleme aldığı ünlü eseri Amusing Ourselves to Death, Osman Akınhay'ın çevirisi ile Ayrıntı yayınlarından çıkmış. İlk baskısı 1994 yılında yapılan kitabın benim okuduğum 2010 yılında yapılan 3. baskısıydı. Geniş kaynakça ve dizini ile birlikte 195 sayfalık kitap iki ana bölümden oluşuyor. İlk bölümde televizyona gelinceye kadar iletişim dünyasının geçirdiği evreler ve her yenilik ile günlük yaşamdaki değişiklikler irdeleniyor. İnsanların sadece yakın çevrelerinde olup bitenden haberdar oldukları, şehrin, ülkenin ve dünyanın geri kalanından bihaber oldukları dönemleri hayal etmek bile zor günümüzde. Telgrafın keşfiyle işler değişmiş. 27 Mayıs 1844'te Amerika'da ilk telgraf hattının kurulmasından yalnızca dört yıl sonra Associated Press'in kurulmasıyla "bütün ülkede hiçbir yerden gelmeyen, özel olarak hiç kimseye hitap etmeyen haberler ağır basmaya başladı" (s.80)
Postman, günümüzden 25 yıl önce y…

Net olan tek şey: Netflix değiştirir

Sektör etkinliklerini 2011 yılından bu yana takip eden birisi olarak Netflix'in Türkiye pazarına girişini, uzunca bir süredir bekliyordum. 2013 yılında Londra ve Talin'de takip ettiğim iki sempozyumda da en çok konuşulan konu Netflix'ti. Aslında Netflix ile ilgili ilk yazımı, Avrupa'da esen OTT rüzgarını değerlendirdiğim 2011 yılında yazmışım
2013 yılında, televizyon yapımları için verilen ödülleri toplayan House of Cards da Netflix için üretilen bir içerikti. Belki haber bundan ibaret olsa, televizyon dünyası açısından çok önemli olmayabilir. Sonuçta Digitürk'ün platform kanalı için ürettirdiği Bir Erkek Bir Kadın adlı uyarlama da çok tuttu örneğin. Ancak House of Cards, TV pazarını ve işleyişini kökten sarsıcı özellikler taşıyordu. Öncelikle, yapımcıları dizideki ilişkiler ağının bir pilot bölümde anlatılamayacak kadar karmaşık olduğunu bu yüzden bir sezon için sipariş verilmesini istediler, pilot bölüm olmaksızın. Ülkemizdeki işleyişin ayrıntılarını tam bilmiyo…

Çocuk Davamız 1 / Kazım Karabekir

Ankara'da sahaf denilince pek akla gelmez Küçükesat tarafları. En bilindik mekanlar Kızılay'daki pasajlar olsa da aslında Küçükesat, kitap meraklıları için önemli adresler barındırır. Bu adreslere başka bir yazıda değinmek üzere başlığa döneyim, bir not ekleyerek. Kazım Karabekir, Osmanlı'nın son dönemi ile Cumhuriyet'in ilk yıllarına tanıklık etmiş isimler arasında en çok anı bırakanlardan birisi sanırım. Anıların çokluğu ile 1925 - 1938 arası zorunlu yalnızlığının etkisi büyüktür gibi geliyor bana. Bu durum da ayrı bir yazı konusu olsun...
Çocuk Davamız 1, Emre yayınları'nın Cumhuriyet Tarihi Serisi'nin 9. kitabı olarak yayınlanmış. Bende 2000 yılında yapılan beşinci baskısı var. İlk baskısı ise 1995 yılında. 330 sayfalık kitap sert bir cilde sahip. Kitabın ikincisi de var. Geçenlerde bu Küçükesat civarındaki bir sahaftan Karabekir'in yazdıklarının 10 cildini satın aldım 100 TL karşılığında. Sanırım Yapı Kredi Yayınları bu eserleri yeniden düzenleyerek büy…