Ana içeriğe atla

Almanya'da televizyon yayınlarına erişim

Televizyon yayınları kablolu ve kablosuz olmak üzere iki ortam kullanılarak evlere ulaştırılır. Her iki ortam için de farklı uygulamalar bulunmaktadır. Kablonun kullanıldığı durumlarda Kablo TV, IPTV seçenekleri mevcuttur. Kablosuz ortam için ise uydu ve karasal vericiler kullanılabilir. Her ortamın kendisine göre avantajı, dezavantajı vardır. Daha ayrıntılı analizlerde, yayıncı için ve izleyici için avantajlar ve dezavantajlar olduğu görülecektir. Hatta ülkelerin düzenleyici denetleyici kuruluşlarının desteklediği ve/veya kösteklediği televizyon dağıtım yöntemleri olduğu söylenebilir. 
Bu uzun girişi yazmamın sebebi, Arthur D. Little adlı araştırma kuruluşunun yakın tarihte yayınladığı bir araştırma. Lars Riegel ve Julien Duvaud-Schelnast imzalı Almanya'da TV Platformları 2014 ve sonrası başlıklı 10 sayfadan ibaret rapor, Almanya'da son dönemin sıcak tartışma konusu durumundaki sayısal karasal televizyonun geleceğine ilişkin önemli analizler içeriyor. Geçtiğimiz Nisan ayında blog sayfamda gündeme getirdiğim bir makale ile farklı bir boyuta taşınan bu tartışmaya, tüketiciler açısından bakan Arthur D. Little araştırmacıları ilginç sonuçlara ulaşmışlar. Raporun sonuçlarına geçmeden önce bilmeyenler ve unutanlar için bu sıcak tartışmayı hatırlatayım. 
Almanya, televizyon yayınlarının dağıtımında uydu ve kablonun neredeyse eşit ağırlıkta kullanıldığı bir ülke. Ülkenin genişliği, kablo altyapısının güçlü olması, dağlık bir coğrafyaya sahip olması gibi nedenler sayılabilir bu durumun sebebi olarak. Sebep ne olursa olsun sonuç değişmiyor: sayısal karasal vericilerden yayın izleyenlerin sayısı fazla değil. Bu tespiti yapan RTL Grubu sayısal karasal vericilerden yaptığı yayını sonlandırma kararını açıklıyor. Zaten fazla olmayan sayısal karasal vericilerden yayın izleyenlerin oranı, bu açıklamanın gerçekleşmesinin ardından daha da düşecek muhtemelen. 2013'ün ilk çeyreğinde Avrupa Yayın Birliği (EBU) teknik dergisinde yayınlanan bir makalede Almanya'da DVB-T2 ile kurulması planlanan yeni nesil sayısal karasal televizyon sisteminin üç yıl süren testlerinden beklenilen verimin alınamayacağı sonucunun çıktığı ileri sürülüyor. Söz konusu makalede, sayısal karasal için kullanılan frekansların mobil servislere tahsisinin kamu yararı açısından daha olumlu sonuçlar vereceği, sayısal karasal televizyon yerine hibrit bir modelin kullanılabileceği önerisi de yer alıyor. 
Almanya'da başlayan tartışma, yayıncılık dünyası için çok önemli. Kar marjları düşen ve yüksek rekabetle boğuşan mobil hizmet sunucular sayısal karasal yayıncılık için kullanılan frekans bandına göz dikmiş durumda. Bu bant, altın / platin gibi değerli madenlerle isimlendiriliyor. Google'da "470 - 790 mhz mobile" anahtar kelimesini yazdığınızda konu ile ilgili bir çok rapora erişebilirsiniz. Az bir nüfusun izlediği sayısal karasal televizyon için bu frekansların heba edilmesi yerine kendilerine verilmesini dillendiriyorlar ne zamandır. 
Arthur D. Little'ın yazımda konu ettiğim raporu bu açıdan çok önemli ve değerli. Raporda, Almanya'da televizyon dünyasının ayrıntılı analiziyle birlikte Total Cost of Ownership (TCO) olarak ifade edilen toplam sahip olma maliyeti şeklinde dilimize tercüme edebileceğimiz bir kavrama yer veriliyor. Bu analize göre Almanya'da beş farklı yayın izleme ortamının TCO değerleri şöyle:
  • Web TV              169 € / Hane
  • IPTV                     89 € / Hane
  • Kablo TV               86 € / Hane
  • Uydu TV                33 € / Hane
  • Sayısal Karasal TV   20 € / Hane
Raporu ücretsiz olarak internetten indirip, analizin ayrıntılarına bakabilirsiniz. Ayrıntılarda, rakamların nasıl hesaplandığı yazılı. Transfer ödemeleri analizi, raporun ilgi çekici bölümlerinden. Televizyon dağıtım zincirinde kim ne kadar para ödüyor sorusuna net yanıt veriliyor. 
Sayısal karasal televizyon yayınları kapatılırsa ne olur diye merak edip bir simülasyon çalışması yapılmış. Bu çalışmanın sonuçları, yayınların kapatılmasını savunanların yüzünü asacak gibi görünüyor. Rapordan orijinal dilinde aktarayım:
Nevertheless, Web-TV should not be considered as a viable opportunity for TV content distribution without a business model that enables fair reimbursement for use of network infrastructures, which is not the case at the moment. The migration of terrestrial TV to Web-TV is inefficient from a macroeconomic point of view
Türkçesi ise karasal televizyonun yerine Web TV'yi koyamazsınız. Bu ikisi, en azından bugün için birbirinin yerini tutamaz. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Televizyon Öldüren Eğlence / Neil Postman

Amerikalı yazar ve medya teorisyeni Neil Postman'ın 1985'te kaleme aldığı ünlü eseri Amusing Ourselves to Death, Osman Akınhay'ın çevirisi ile Ayrıntı yayınlarından çıkmış. İlk baskısı 1994 yılında yapılan kitabın benim okuduğum 2010 yılında yapılan 3. baskısıydı. Geniş kaynakça ve dizini ile birlikte 195 sayfalık kitap iki ana bölümden oluşuyor. İlk bölümde televizyona gelinceye kadar iletişim dünyasının geçirdiği evreler ve her yenilik ile günlük yaşamdaki değişiklikler irdeleniyor. İnsanların sadece yakın çevrelerinde olup bitenden haberdar oldukları, şehrin, ülkenin ve dünyanın geri kalanından bihaber oldukları dönemleri hayal etmek bile zor günümüzde. Telgrafın keşfiyle işler değişmiş. 27 Mayıs 1844'te Amerika'da ilk telgraf hattının kurulmasından yalnızca dört yıl sonra Associated Press'in kurulmasıyla "bütün ülkede hiçbir yerden gelmeyen, özel olarak hiç kimseye hitap etmeyen haberler ağır basmaya başladı" (s.80)
Postman, günümüzden 25 yıl önce y…

Net olan tek şey: Netflix değiştirir

Sektör etkinliklerini 2011 yılından bu yana takip eden birisi olarak Netflix'in Türkiye pazarına girişini, uzunca bir süredir bekliyordum. 2013 yılında Londra ve Talin'de takip ettiğim iki sempozyumda da en çok konuşulan konu Netflix'ti. Aslında Netflix ile ilgili ilk yazımı, Avrupa'da esen OTT rüzgarını değerlendirdiğim 2011 yılında yazmışım
2013 yılında, televizyon yapımları için verilen ödülleri toplayan House of Cards da Netflix için üretilen bir içerikti. Belki haber bundan ibaret olsa, televizyon dünyası açısından çok önemli olmayabilir. Sonuçta Digitürk'ün platform kanalı için ürettirdiği Bir Erkek Bir Kadın adlı uyarlama da çok tuttu örneğin. Ancak House of Cards, TV pazarını ve işleyişini kökten sarsıcı özellikler taşıyordu. Öncelikle, yapımcıları dizideki ilişkiler ağının bir pilot bölümde anlatılamayacak kadar karmaşık olduğunu bu yüzden bir sezon için sipariş verilmesini istediler, pilot bölüm olmaksızın. Ülkemizdeki işleyişin ayrıntılarını tam bilmiyo…

Çocuk Davamız 1 / Kazım Karabekir

Ankara'da sahaf denilince pek akla gelmez Küçükesat tarafları. En bilindik mekanlar Kızılay'daki pasajlar olsa da aslında Küçükesat, kitap meraklıları için önemli adresler barındırır. Bu adreslere başka bir yazıda değinmek üzere başlığa döneyim, bir not ekleyerek. Kazım Karabekir, Osmanlı'nın son dönemi ile Cumhuriyet'in ilk yıllarına tanıklık etmiş isimler arasında en çok anı bırakanlardan birisi sanırım. Anıların çokluğu ile 1925 - 1938 arası zorunlu yalnızlığının etkisi büyüktür gibi geliyor bana. Bu durum da ayrı bir yazı konusu olsun...
Çocuk Davamız 1, Emre yayınları'nın Cumhuriyet Tarihi Serisi'nin 9. kitabı olarak yayınlanmış. Bende 2000 yılında yapılan beşinci baskısı var. İlk baskısı ise 1995 yılında. 330 sayfalık kitap sert bir cilde sahip. Kitabın ikincisi de var. Geçenlerde bu Küçükesat civarındaki bir sahaftan Karabekir'in yazdıklarının 10 cildini satın aldım 100 TL karşılığında. Sanırım Yapı Kredi Yayınları bu eserleri yeniden düzenleyerek büy…