Ana içeriğe atla

Viyana notları - 1 yolculuk maceraları

Vakit buldukça yazmaya çalışacağım Viyana gezisine ilişkin notlarımın ilki karşınızda. Öncelikle en çok merak edilenlerle başlayayım. Uçak ile gittim. Varan'ın otobüsleri de gidiyor Viyana'ya. Ancak yol uzun (27 saat sürüyor otobüs ile) ve Bulgaristan için transit vize almak gerekiyor. Gidiş-dönüş bilet 200 € Varan'da, elbette İstanbul'dan. Ben Ankara'dan gidiş-dönüş toplam 215 € vermiş oldum. Önce Pegasus Havayolları ile Sabiha Gökçen havaalanına gittim. Bileti haftasonu internetten alınca sadece vergileri ödedim (40 YTL). Sonra sabaha karşı 04.40'da Sky Europe havayolları ile Bratislava'ya gittim. Bratislava Slovakya'nın başkenti. Buradan otobüsle Viyana 1 saat sürüyor. Dönüş de aynı yolla. Önce otobüs ile Bratislava. Oradan Sky Europe ile İstanbul Sabiha Gökçen ve son olarak Ankara (Pegasus - gene 40 YTL). Sky Europe'un biletini 185 €'ya aldım, ki bu fiyata Viyana otobüsleri, alan vergileri, yakıt harçları dahil. İnternetten alabiliyorsunuz bileti. Firmanın İstanbul'dan Kösice ve Bratislava'ya seferleri var. http://www.skyeurope.com/ Uçuş (İstanbul-Bratislava) 1 saat 45 dakika sürüyor. Uçaklar temiz ve konforlu. İkramlar, tüm ucuz uçaklarda olduğu gibi, ücretli. Ancak, gene tüm ucuz uçaklarda olduğu gibi, fahiş fiyatlı değil.

Yolculuğun tek kusurlu yanı Sabiha Gökçen'in oldukça yetersiz terminal binası. Yakınlarda hesaplı, saatlik oda kiralayabileceğiniz bir otel olmadığı için küçük bekleme salonunda oturmak zorunda kalıyorsunuz. Sabahın 5'e 20 kalasında uçak kalkacağından geceyi uykusuz geçiriyorsunuz. Check-in işlemine gece 2 gibi başlıyorlar. Pasaport kontrolü, güvenlik derken zaman geçip gidiyor zaten. Bir gün öncesinden dinlenmiş olmakta fayda var. Dönüş de zor oluyor. Uçak Bratislava saatiyle (Türkiye'den bir saat geri) 23'de kalkıyor. İstanbul'a 02.10'da iniyor. Ben ankara'ya devam edeceğimden ve ilk uçak 07'de olduğundan bir gecemi daha uykusuz geçirmek zorunda kaldım.
Bratislava'nın para birimi Euro değil. Neyseki havaalanındaki işletmeler Euro da kabul ediyor. Viyana'ya giden otobüsler havaalanının çıkışındaki park yerinden hareket ediyor. Sky Europe'un orada bir durağı var. Otobüsler lüks. Bizim gittiğimiz Volvo marka konforlu bir araçtı. Önce Bratislava merkezine doğru gidip, kent girişinde bir köprüden yolcu alıyor. Tuna kıyısında şirin bir kent görebildiğim kadarıyla Slovakya'nın başkenti. Ardından kısa sürede sınırı geçip (Bratislava ile Avusturya sınırı arası 20-25 km bile yok sanırım) Viyana havaalanına geliyor. Burada indireceklerini bırakıp Viyana merkezine yakın Erdberg'e ulaşıyor.
Erdberg, U3 metro hattı üzerinde bir istasyon. Zaten Viyana'da toplu ulaşım ağının bir yerinden girseniz istediğiniz noktaya ulaşmanız oldukça kolay oluyor. Ankara'ya kıyasla sanırım daha küçük olan kent 6 metro ağına, sayısız tramvay ve otobüslere sahip. Duraklarda hem tabelalar var saatleri gösteren. Kimilerinde ise elektronik tabelalarla tramvayın gelmesine ne kadar kaldığı gösteriliyor. Günlük kart (24 saatlik: 5,70 €), 48 saatlik, 72 saatlik kartlar kalma sürenize göre avantajlı. Tek binişlik biletler genellikle 24 saatlik bilet ile yapacağınız yolculukları hesapladığınızda pahalıya geliyor. 72 saatlik olanı 13,60 €. Haftalık kart var bir de ancak bu 7 günlük kart değil. Yani pazartesinden başlıyor pazara kadar. O kartı alırken dikkat etmek lazım. Aldığınız kartı metro girişlerinde, otobüs ve tramvayların içindeki makinelerde damgalatmanız gerekiyor (validate etmek -geçerli kılmak- diyorlar). Bilet kontrolü düzensiz aralıklarla yapılıyor. Biletsiz yakalanırsanız cezası büyük. Viyana'da toplu ulaşım ile ilgili ayrıntıları buradan okuyabilirsiniz. İstasyonlarda ücretsiz olarak dağıtılan Viyana ulaşım haritası, kent ile ilgili bilgileri de içeriyor. Metro haritasına buradan da ulaşabilirsiniz.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Televizyon Öldüren Eğlence / Neil Postman

Amerikalı yazar ve medya teorisyeni Neil Postman'ın 1985'te kaleme aldığı ünlü eseri Amusing Ourselves to Death, Osman Akınhay'ın çevirisi ile Ayrıntı yayınlarından çıkmış. İlk baskısı 1994 yılında yapılan kitabın benim okuduğum 2010 yılında yapılan 3. baskısıydı. Geniş kaynakça ve dizini ile birlikte 195 sayfalık kitap iki ana bölümden oluşuyor. İlk bölümde televizyona gelinceye kadar iletişim dünyasının geçirdiği evreler ve her yenilik ile günlük yaşamdaki değişiklikler irdeleniyor. İnsanların sadece yakın çevrelerinde olup bitenden haberdar oldukları, şehrin, ülkenin ve dünyanın geri kalanından bihaber oldukları dönemleri hayal etmek bile zor günümüzde. Telgrafın keşfiyle işler değişmiş. 27 Mayıs 1844'te Amerika'da ilk telgraf hattının kurulmasından yalnızca dört yıl sonra Associated Press'in kurulmasıyla "bütün ülkede hiçbir yerden gelmeyen, özel olarak hiç kimseye hitap etmeyen haberler ağır basmaya başladı" (s.80)
Postman, günümüzden 25 yıl önce y…

Net olan tek şey: Netflix değiştirir

Sektör etkinliklerini 2011 yılından bu yana takip eden birisi olarak Netflix'in Türkiye pazarına girişini, uzunca bir süredir bekliyordum. 2013 yılında Londra ve Talin'de takip ettiğim iki sempozyumda da en çok konuşulan konu Netflix'ti. Aslında Netflix ile ilgili ilk yazımı, Avrupa'da esen OTT rüzgarını değerlendirdiğim 2011 yılında yazmışım
2013 yılında, televizyon yapımları için verilen ödülleri toplayan House of Cards da Netflix için üretilen bir içerikti. Belki haber bundan ibaret olsa, televizyon dünyası açısından çok önemli olmayabilir. Sonuçta Digitürk'ün platform kanalı için ürettirdiği Bir Erkek Bir Kadın adlı uyarlama da çok tuttu örneğin. Ancak House of Cards, TV pazarını ve işleyişini kökten sarsıcı özellikler taşıyordu. Öncelikle, yapımcıları dizideki ilişkiler ağının bir pilot bölümde anlatılamayacak kadar karmaşık olduğunu bu yüzden bir sezon için sipariş verilmesini istediler, pilot bölüm olmaksızın. Ülkemizdeki işleyişin ayrıntılarını tam bilmiyo…

Çocuk Davamız 1 / Kazım Karabekir

Ankara'da sahaf denilince pek akla gelmez Küçükesat tarafları. En bilindik mekanlar Kızılay'daki pasajlar olsa da aslında Küçükesat, kitap meraklıları için önemli adresler barındırır. Bu adreslere başka bir yazıda değinmek üzere başlığa döneyim, bir not ekleyerek. Kazım Karabekir, Osmanlı'nın son dönemi ile Cumhuriyet'in ilk yıllarına tanıklık etmiş isimler arasında en çok anı bırakanlardan birisi sanırım. Anıların çokluğu ile 1925 - 1938 arası zorunlu yalnızlığının etkisi büyüktür gibi geliyor bana. Bu durum da ayrı bir yazı konusu olsun...
Çocuk Davamız 1, Emre yayınları'nın Cumhuriyet Tarihi Serisi'nin 9. kitabı olarak yayınlanmış. Bende 2000 yılında yapılan beşinci baskısı var. İlk baskısı ise 1995 yılında. 330 sayfalık kitap sert bir cilde sahip. Kitabın ikincisi de var. Geçenlerde bu Küçükesat civarındaki bir sahaftan Karabekir'in yazdıklarının 10 cildini satın aldım 100 TL karşılığında. Sanırım Yapı Kredi Yayınları bu eserleri yeniden düzenleyerek büy…