Salı, Temmuz 25, 2006

günlerin bu gün getirdiği

Başlığı yazınca ister istemez aklıma 1 mayıs marşı geldi:
günlerin bu gün getirdiği
baskı zulüm ve kandır
ancak bu böyle gitmez
sömürü devam etmez
Zaman zaman yaşananlara inanasım gelmiyor gerçekten. Değerli okuyucularım fark etmiştir belki. Hayatta o kadar can sıkıcı, üzücü şey yaşanıyor ki. Web blogumda bu tür konulardan bahsederek, sayfa okuyucularının canını daha fazla sıkmak istermediğim için sadece beğendiğim yerleri ve konuları yazıyorum. Ancak bu günler ne yaparsam yapayım yaşamakta olduğumuz insanlık dramı ile ilgili yazmaktan kendimi alıkoyamadım.
Dün, 1200 vatandaşımızı ülkemize getirmekte olan geminin haberini izlerken Kanal D televizyonunda göz yaşlarımı tutamadım. Bizler savaş görmeyen bir kuşağız. Ülkemizin bir bölümünde yıllardır süre gelen çatışmalar olsa bile Lübnan'ın şimdi yaşadığına benzer bir döneme şahit olmadık ülkemizde. İyi ki olmadık. Savaş, her ne amaçla yapılırsa yapılsın insanı insan olmaktan çıkartıyor. Bu kan ve gözyaşının bir an önce sona erdirilmesinden başka hiçbir konuyu düşünmemek gerekiyor.
Savaşın nedenlerini düşününce daha da kötü oluyorum...Bunlarla ilgili yazacak çok şey var. Ancak yukarıda özetlediğim sebeplerle bu konuda yazmamaya çalışacağım.

Hiç yorum yok: